Tijden vliegen … Gelukkig vervliegen onze tijd en ons werk hier zo snel niet. We zijn weeral meer dan een volle week in Oña, ons geliefde dorpje in een van de vele dalen die de Andes rijk is, een van de vele dalen waar elke 24 uur wolken de nacht inrollen. Het prachtige dal, waar kinderen ons achternalopen, op zoek naar een hand op hun hoofd of met de vraag of we nog een balletje meeschoppen. Het heerlijke dal waar vrouwen, wiens mannen in andere werelddelen wat centen proberen te verdienen, dag in dag uit op bankjes voor hun deurtjes zitten. Het rustige dal waar oude meneren de tijd doden met alsmaar langere begroetingen. Het té rustige dal dat jongeren verlaten om het gebruis en gedruis in de grote stad op te zoeken, wanneer het maar kan, wanneer de eenzame moeder eindelijk bezwijkt onder gezaag en toegeeft.

 

   

 Onze vriendjes op een traktor voor het gemeentehuis             

Het dal waar vandaag 60 ministers op bezoek komen. Het dal dat stilletjes vooruitgang boekt en waar mensen in stilte nota nemen van de politieke veranderingen op nationaal niveau.  Correa, president van Ecuador,  vreest dat de separatistische tendensen in Bolivia ook naar Ecuador zullen overslaan. Zowel Chavez, president van Venezuela als Morales, president van Bolivia als Correa,  zijn van mening dat het verlangen naar autonomie van enkele regio’s, wordt gesteund door de Verenigde Staten, die de progressieve ‘linkse’ regeringen in hun zuiderburen willen kraken.

Tussen 1997 en 2005 heeft de publieke opinie in Ecuador en de daaraan gekoppelde volksmobilisaties vier rechtse presidenten de laan ingestuurd. In 2006 plaatste 82% van de Ecuatoriaanse stemmen Rafael Correa in de presidentsstoel. Correa’s politiek moet de neoliberale dwangbuis breken, die vanaf de jaren negentig heel wat emigratie veroorzaakte. De nieuwe grondtekst, waar al maanden aan wordt geschreven en waarvoor verschillende sociale bewegingen worden uitgenodigd naar de hoofdstad, wordt binnenkort gestemd. Alle politieke functionarissen krijgen voorlopig een gratis verlenging van hun ambtstermijn, waarna in een ruk alle hoofden van alle administratieve indelingen, van ministers tot burgemeesters en schepenen, onderworpen worden aan een nieuwe volksstemming. Hoogstwaarschijnlijk is er begin 2009 ook een nieuwe vervroegde presidentsverkiezing waar Correa zich opnieuw kandidaat zal stellen om zijn steun aan de basis te vergroten.

Op die manier bereikt de nationale politiek het kleine dal, waar heel wat mensen hopen dat de laatste dagen van de huidige burgemeester nog niet zijn aangebroken. Ook de burgemeester zelf is slachtoffer geworden van de economische moeilijkheden. Deze week nam ze afscheid van haar man, die zijn heil gaat zoeken in New York. In dit lieflijke dorpje, worden gezinnen uiteengerukt door migratie. Honderden vrouwen wachten tot hun man terug huiswaarts keert. Noch die wasmachine, noch die oven, noch dat tweede huis in Cuenca, kan voor een moeder de eenzaamheid en een gebroken gezin compenseren. Ze zitten voor hun raam te staren, ze bakken samen empanades om de tijd te doden, ze helpen elkaar met de was, en hopen stilletjes dat hun kinderen terugkeren van de grote stad.

In deze omstandigheden, veroorzaakt een jongerenuitwisseling, de nodige jaloezie, het nodige onbegrip. Waarom hij wel, en niet mijn zoon, wordt gedacht, in de overtuiging dat daar in België een beter leven is te vinden, in de overtuiging dat zoon of dochterlief aan de overkant van de oceaan kan blijven. Maar de jongeren zelf hebben de vijf gelukkigen geselecteerd die de grote reis mogen aanvatten. Weliswaar via de typische weinig democratische selectieprocedure ‘Ik stel die voor’, Ik stel die voor’, waarna een stemming volgt uit de lijst van voorgestelden. En weliswaar zonder daarbij een motivatie te aanhoren.

Maar de groep van 5 jongeren is er, … en met de nodige duwtjes in de rug, stapt eind augustus een groepje van 5 sterke en mondige jonge mensen met een visie voor de jeugd in het kanton, op het vliegtuig. Jenny, Jaime, Diego, Tania en Beatriz, jongeren met verschillende achtergronden en heel uiteenlopende karakters.

De vijf nieuwe Belgen

Tania Maldonado is 18 jaar, woont in Baijon, een van de landelijke gemeenschappen bij Oña. Dag in dag uit werkt ze thuis in een tomatenserre. Ondertussen studeert ze op afstand in Loja. Een ietwat verlegen meisje dat soms nogal moeite heeft haar mening te geven, maar ook een ferme madam met een peperkoekenhart.

 

Beatriz Guannuchi is 24 jaar en afkomstig uit Guallazhapa, een van de landelijke gemeenschappen nabij Susudel. Zij studeert niet (meer) en werkt dagelijks in een kinderopvang in haar gemeenschap.  Een heel verlegen meisje, dat heel stil is en weinig praat maar met een groot talent om mensen te verzorgen.

 

Jhenny Farez, is 19 jaar, woont in het centrum van Oña, is net afgestudeerd en levert af en toe werk voor de gemeente. Ze verjaart 30 augustus. Een lief gezicht, een sterke mening en een waterval.

Diego Orrellana is 27 jaar en komt uit Nuevo Susudel. Hij werkt in een familiebedrijfje waar bouwstenen worden gemaakt uit een mengeling van klei en zand en water. Een vrolijk en enthousiast gezicht, altijd bereid om bij te leren en met talent om voor de camera te spreken.

Jaime Solano is 23 jaar en afkomstig uit Paredones. Hij werkt in de ‘wegenconstructie’. Een stoere kerel, zonder onnodige woorden. Een stille denker, die praat als hij het nodig acht.

 

Ze weten heel goed dat er gewerkt moet worden in dat kleine landje aan de andere kant van de bol. Daarvoor hebben ze een contract van twee jaar getekend met de gemeente, om met de kennis die ze meebrengen hier aan de slag te gaan. Wij geven enkele ‘lessen’ over België, over de cultuur van de jongeren, over politiek, geschiedenis, geografie en bevolking en we stampen er de eerste woordjes en zinnetjes Nederlands in. Vanaf maandag geeft de nieuwe vrijwilligster van het Peace Corpse hen een initiatie Engels.

Hannelore geeft uiteenzetting over geschiedenis, politiek en
jongerencultuur in België

Zij hebben ondertussen een project uitgewerkt dat ze op de volgende stedenbandvergadering gaan voorleggen. Samen met de jeugdraad, waar ze deel van uitmaken, willen ze naar de gemeenschappen trekken om daar de mensen te sensibiliseren over alcohol, migratie en andere centrale thema’s. Ze willen de jongeren in het kanton mee helpen organiseren om op die manier ook de jeugdraad een sterker vertegenwoordigende kracht in de gemeente te geven. Aan hun zustergemeente vragen ze vormingen over organisatie en participatie, over sociale en milieuproblematiek, over alcohol en migratie.

De jeugdraad vergadert over haar organisationele problemen

Ondertussen houdt de jeugdraad zich bezig met het organiseren van een voetbalkampioenschap. Een bewonderenswaardig initiatief. Tijdens de weekends loopt Oña terug vol met jongeren, spelers en supporters of mensen die graag eens buiten komen als er wat te beleven valt. Via deze weg willen ze de jeugdraad wat in de kijker brengen en de jongeren een bezigheid geven in de vakantie.

 

 Leden van de jeugdraad organiseren het kampioenschap en veel volk op de been

Ploeg ‘hermanamiento’ verliest met zware cijfers

Gisteren heeft Tania Maldonado al kennis gemaakt met een van de Bierbeekse jongeren, die als lid van een JOKERreisgezelschap door Ecuador trekt en ervoor zorgde dat Oña in de toeristische planning werd opgenomen. De zevenkoppige groep Belgen, heeft zich kostelijk geamuseerd, ziet wel degelijk een toeristisch potentieel in dit vredige dorpje en haar omgeving maar merkte terecht op dat er nog heel wat werk aan de winkel is. Op vraag van de burgemeester vergezelden we de bende waardoor we zelf ook nogmaals mochten proeven van de Oñese schoonheid en waardoor we elk ons geliefde dialect nog eens konden bovenhalen. Een wandeltocht naar een gebroken berg, een bezoekje aan een pottenbakkerij en aan een weeffabriekje in Zaraguro, een middagmaal bij de 3 beroemde señoritas, 3 bevallige zestigers vrijgezellen vrouwen, die al 50 jaar lang heerlijke potjes koken, en tenslotte een bezoekje aan de Tequilabrouwerij van Oña, waar enkele glaasjes werden geschonken, waarmee we een lange nacht inklonken. De burgemeester haalde haar elektrische gitaar boven en voor de zoveelste keer stampten Ecuatoriaanse en Belgische voeten op dezelfde bodem. De verbroedering werd bedronken en beklonken.      

Belgische toeristen op bezoek in Oña                    Burgemeester van Oña speelt en vrolijkt de avond op.