De kou en regen in Oña spelen niet alleen ons parten, maar vernielen ook de wegen. Susudel, een deelgemeente van Oña, is zo goed als overstroomd en de Panamericana tussen de twee gemeenschappen is praktisch onberijdbaar door vallende rotsblokken vanwege de hevige erosie. Ecuador lijdt onder de wateroverlast.

We ontbijten met Johana bij onze derde mama Glorita. Een tas warme melk kan ontzettend goed doen tijdens een regenachtige en koude ochtend. Om 9u hebben we een interview met Matteo, Jorge en Jenny van Corazón Amigos sin Limites, een driejarige jongerenorganisatie die nogal sterk de nadruk legt op het bewaren van culturele waarden. Het dak van het gemeentehuis, met een schotelantenne op de achtergrond en een uitzicht op de Andes, vormt een ideaal decor voor onze documentaire. ’s Avonds eten we lasagna en drinken Zhumir in het huis van Paul, een vrijwilliger van het Amerikaanse ‘Peacecorps’.

Onze volgende dag beginnen we met een interview met Alvaro, de zogeheten voorzitter van de jongeren van Oña. Hij vertelt ons over het ontstaan van het jongerencomité, waarin de jongeren van de verschillende gemeenschappen vertegenwoordigd worden. In realiteit zijn ze al twee maanden niet meer samengekomen. Esteban, een jongere uit een verdere gemeenschap en vriend van Alvaro, getuigt voor de camera over de migratieproblematiek in Oña. Geen werkgelegenheid, geen mogelijkheid om verder te studeren, dus jongeren trekken Oña uit, richting Cuenca of de kust om daar in de bananenplantages te gaan werken. Anderen trekken naar Spanje of de Verenigde Staten en zoeken daar een nieuw leven als chauffeur of in fabrieken.

We genieten van een rustige avond in ons huisje bij Carmita, onze tweede mama. Om 20h valt het leven stil in Oña. Geen bar, geen comedor, geen winkel open. Alleen de klanken van de elektrische gitaar van onze buurvrouw, de burgemeester, dringen onze kamer binnen en weren de stilte van de nacht.

Na lang aandringen mogen we van de gemeente thuis ontbijten. Carmita maakt van die gelegenheid gebruik om ons een heerlijk ontbijt voor te schotelen. Vandaag staat Susudel op het programma, wat dus de vorige dagen overstroomd gebied was. We worden met de auto van de gemeente naar Susudel gevoerd. Gevallen rotsblokken versperren stukken weg, bussen razen in tegenrichting traagrijdende auto’s voorbij, in een bocht staat een ‘steen-wegdoen-machine’ met platte band, de regen maakt plaats voor zon en we naderen het op 20 km van Oña liggende Susudel, waar we een afspraak hebben met Homar, de leider van de jongerengroep in Susudel.

Het interview verloopt vrij stroef. Homar is duidelijk weinig op de hoogte van de stedenband en van het jongerencomité dat gevormd werd. De eigenlijke afgevaardigde van Susudel, Vinicio Ramón is ondertussen getrouwd en verhuisd naar Cuenca en heeft weinig informatie achtergelaten. Via Homar nodigen we de verschillende vertegenwoordigers van de gemeenschappen in en rond Susudel uit voor een eerste bijeenkomst met het jongerencomité komende zondag.

Onze chauffeur heeft ondertussen andere oorden opgezocht en we springen achterin de laadbak van de enige politiewagen in het canton Oña, die ons een rondrit geeft in en rond Susudel richting Oña.

’s Namiddags brengen Ben en Jorge van Acordes in Cuenca, een bezoekje aan Oña. We vergaderen over de verbroedering en de mogelijke inbreng van jongeren en verdere begeleiding door Acordes.

Om 20u vergaderen we met de jongerengroep Corazón Amigos sin Limites. Door de regen is slechts de helft van de groep komen opdagen. Als enige officiële jongerenorganisatie in Oña, willen ze activiteiten organiseren om geld in te zamelen. Op 9 maart zullen we kunnen genieten van gebraden cavia’s op de markt…. Jammie! Terwijl wolken de vallei aanvallen, wachten wij tot de deuren van de raadszaal opengaan zodat we jullie kunnen laten meegenieten van onze avonturen… Enkel bij helder weer blijkt internet goed te werken. (Wat nu net het geval is nu we dit posten)…