Aan jongeren geen tekort in San Jeronimo. Terwijl we in Oña initiatieven mee uit de grond hielpen stampen, worden we hier aangenaam verrast door een wildgroei van jongerenactiviteiten en plannen. De zogenaamde jeugdraad Codijusaje werkte een plan met 20 activiteiten uit voor het komende jaar, publiceerde een mooi filmpje over haar werking op YouTube en is de trotse eigenaar van een kleurrijk foldertje met uitgeschreven visie en missie van de organisatie. Wanneer we vragen wat die visie inhoudt, blijven de meesten echter met hun mond vol tanden zitten.

Donderdag 27 maart. Om 16u hebben we een eerste kennismakende vergadering met de ‘kinder – en adolescentenraad’ die op papier al een tweetal jaar bestaat. Voor veel kinderen is het de eerste keer dat ze worden uitgenodigd. 70 kinderen tussen de 6 en 17 jaar komen op ons afgestormd. Met de nodige kennismakingsspelletjes en een korte presentatie proberen we het namiddagje babysitten wat diepgang te geven. ‘Profesor, profesor’ en af en toe een ‘Alo alo – Silencio’, weergalmen in de bibliotheekzaal aan de Plaza de Armas.

Zaterdag vergaderen we in een meer gesloten ruimte, met dertig leden van de kinderraad. Kinderen van 5 verschillende colleges komen samen om bij te leren over participatie. Hoe kunnen ze als groep ‘snotneuzen’ participeren in de maatschappij? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat iedereen zijn of haar mond open doet tijdens de vergadering? Met de nodige interactie kunnen we de kinderen twee uur boeien, een heuse uitdaging met zwaar geladen thema’s als participatie. Volgende afspraak is volgende week donderdag, deze keer met als onderwerp ‘visie’.

‘s Avonds wordt de Plaza de Armas verlicht door de tonen van de Radetsky Mars en het Belgische volkslied. Andinomuziek verenigt schuddende konten van jongeren van Edegem en San Jeronimo. Met een tasje cocathee, de plaatselijke specialiteit, kan de Edegemse bende opnieuw de hoogte worden ingestuurd. Met de bus stijgen ze nog enkele meters om in de gemeenschap Pallpancay hun bedden te vinden. Enkele enthousiaste Edegemse chicas voelen zich ‘geraakt’ door de kinderen en jongeren van San Jeronimo en overtuigen ons voor het oog van de camera zich in de toekomst te willen inzetten voor de stedenband.

Zondag roept de Jeanine de wekker ons wakker om 6.30. We zijn nog niet geleerd. Afspraak met de leden van de jeugdraad Codijusaje om 8.00 wordt ontmoeting om 9.00. Ze helpen ons met ons onderzoek op de lokale markt waar kinderen en jongeren een centje bijverdienen door goederen te laden en te lossen. De meeste van deze kinderen gaan naar school. Sommigen betalen het vervoer naar het college met deze centen, anderen trekken ’s avonds naar het internetcafé om verslavende computerspelletjes zoals warcraft te spelen.

Gepakt en gezakt trekken we richting platteland waar de jongeren spelenderwijs worden ondergedompeld in de beginselen van de groepdsynamica.

Na een fruitige maaltijd werken we verder tot zonsondergang. Gele, groene, rode, zwarte, witte en blauwe hoeden helpen de jongeren van de jeugdraad bij de evaluatie van hun organisatie. Zinsneden als ‘werken in groep’ en ‘projectmanagement’ krijgen inhoud.

Tussenin leidt een bezoekje aan Cusco ons naar Saqsaywuaman, ‘sexy woman’.

De gids Eduardo toont ons de incaruïnes door verborgen tunnels, we roepen JOPAC in een amfitheater en twee paarden ‘Davidcha’ en ‘Santiago’ nemen ons mee op tocht door een prachtige vallei waar zonnetempel, Zweedse toeristen en groene landschappen ons groeten…